English Danish Finnish French German Italian Norwegian Swedish
Na ndiqni në Facebook

Hyrje në portal

Enter Amount:

Dhuroni ndihmë Institutit Alb-Shkenca duke shfrytëzuar sistemin e sigurt PayPal.
Albania’s Finest Hour PDF Shtyp Shpërndaje me e-post
Shkruar nga Administrator   
AddThis Social Bookmark Button

Sami Repishti, Ph.D.
638 Danbury Road # 49
Ridgefield, CT. 06877

November 6, 2014
Mr. Clayton Jones
Editor, Op-Ed Page of The Christian Science Monitor
Albania’s Finest Hour

Ridgefield, CT.-On October 8, in Berlin, capital of Germany, an elementary school located in the district of Friedrichheim-Kreuzberg, was given the name of Refik Veseli (1926-2002) of Kruje, Albania. The late Mr. Veseli was a professional photographer who saved two Jewish families from Nazi persecution during the World War II. His name is inscribed in the Yad Vashim Museum, Jerusalem, as “a Righteous among the Nations”, in a growing list of many Albanians honored for similar actions.

The late Mr. Veseli learned the art of photography from his Jewish “master” before the Nazi occupation of Albania (September,1943). At the risk of his and his family’s lives, he protected his benefactor’s Jewish family hiding them in the attic of his house, with the full approval of his large family, until the liberation of Albania, November 28, 1944. “There are no ‘foreigners’ in Albania, only guests. Our moral code, as Albanians, requires that we be hospitable to guests, in our homes and in our country”, he was quoted to have said.

The little known fact of Jewish people rescued by Albanians during World War II is now becoming public, mostly by those who were saved and their descendants. The first publication by Harvey Sarner, Rescue in Albania (1997), has the subtitle “One hundred percent of Jews in Albania rescued from Holocaust”. Sarner wrote: “Even before World War II started, Albania was a haven for Jews escaping from the Nazis…”. Albanian Jews, as well as escaping foreign Jews, seeking refuge in Albania were protected and saved by both Albanian Moslems and Christians. It was a great example of humanity and religious tolerance, little known to the outside world due to the self-isolation policies imposed on that country by the Communist regime (1944-1991).

A formal recognition of this courageous deed was made with a statement by the Israeli President Ezer Weizman: “The Israeli people will never forget that during the difficult years of World War II, they found in the Albanian people protection and genuine hospitality”. In 1992, the first Israeli diplomat to visit Albania, Leon Taman, greeting the participants at the opening ceremony of the Albania-Israeli Friendship Association declared:” …The humanism displayed by your people is unparalleled. While in Europe, six million of my Jewish countrymen were exterminated, in the poverty-stricken and suffering Albania not one of them was handed to the Germans. This is genuine humanity and the world should know about it”.

Presently, numerous reliable sources have reached the conclusion that there was no victimization of Jews in Albania, there was no expulsion of Jews from Albania; and there was no cooperation with the Nazis in Albania on the “Final Solution”. As a result, Albania was the only occupied country in Europe to have a larger Jewish population after the Second World War than before. This is even more impressive considering that Albania is a Balkan country, and that the neighboring Nedic Serbia declared, in Summer of 1942, to have completed the cleansing of that country from the Jews; and Greece, had rounded up and delivered to the Nazis most of the 75.000 strong Jewish community of Salonika. Many of those from Salonika and Ioannina, who escaped capture, found refuge and were saved in Albania.

The most commonly used explanation for this phenomenon is the Albanian traditional “Besa” (the promise, the pledge), considered by them as a matter of national pride and a social value which stands above wealth, prudence, or knowledge. It’s a voluntary commitment to keep the given promise without any reservation. The breaking of “Besa” is an individual as well as a collective dishonoring of self, family , and even “the tribe”- the extended patriarchal family. It is an irreversible downfall, and the culprit is often punished by his or her own people, a concept of shame that derives from a break of the custom-based law. Hospitality of the “stranger in need” (in Albanian “mik” -guest) is a traditional virtue, and is perceived as being one step higher than “aid” or “assistance”, as it involves a freely accepted sacrifice. The surviving leader of the Albanian Jewish community, Joseph Jakoel, wrote:” Not only the doors did not remain closed to those who knocked, but we have many examples indicating that local people tried to find those ‘fugitives’ and shelter them to save their lives”. (Recently, a film on “Besa”, an Albanian-Israeli cooperation, was shown in the theaters of New York City)

The protection of Jews by Albanians was unique, “sui generis”, but not an isolated act. A similar hospitality was also displayed by Albanians in the days of World War II towards the Greek refugees caused by the Italian-Greek conflict in 1940-41, the prisoners of the defeated Yugoslav Army in April 1941, the Italian soldiers who escaped German captivity in 1943-44, and more recently, the sheltering of the Kosovar refugees escaping Serbian “ethnic cleansing” of Kosovo, in 1998-99.

There was no history of anti-Semitism in Albania; no teaching of contempt, no blood libel cases, no Christ-killer identification, no pogroms, and no distribution of the Protocols of the Elderly of Zion, or any similar venomous phenomena of anti-Semitism. “ There is no trace of any discrimination against Jews in Albania because Albania happens to be one of the rare countries in Europe where religious prejudice and hatred do not exist”, wrote the Jewish scholar Stephen Schwartz. He added:” The remarkable spirit of tolerance that has been the hallmark of the interfaith relations in Albania, has played a major role in the treatment and the position of the Jewry in Albania”.

A similar judgment was passed recently by Pope Francis, during his September visit to Albania. He brought to the world’s attention the warmth and the spontaneous atmosphere of the reception by a majority Moslem population that surprised the Pontiff., as he was welcomed with a sense of gratitude for his visit to Albania, his first in a European country. Before him, Pope Paul VI and especially Pope John Paul II had stressed the strength of religious tolerance in Albania. Speaking from Seoul, Korea, Pope Francis called on other nations to follow the example of Albania, when the told the press:” I am going to Albania, …. because they have displayed a sense of maturity to have a government – and, let’s not forget, we are in the Balkans!- of national unity, Moslems, Eastern Orthodox, and Catholics, and they have set an Inter-religious Council which greatly assists the process, a well-balanced one. This is good, and harmonious. The Pope’s presence aims at declaring for all that for peoples of the world it is possible to work together. I felt the need to help this noble population…..”.

The well-informed Pontiff was aware of the statements made by his predecessors.

On April 28, 1968, Pope Paul VI praised the spirit of friendship and co-operation among the Albanians, saying: ”….You have made yourselves the forerunners of modern ecumenism!” Twenty-five years later, on April 25, 1993, visiting a liberated Albania in his effort to reconstruct the heavily persecuted Roman Catholic Church for 45 years by the Communist dictatorship, Pope John Paul II, greeted the grateful masses of believers:”…My visit (to your country) hopes to be an encouragement to pursue the respect for all, and to continue on your well-known journey of peaceful co-existence, open cooperation, and understanding among the various ethnic, cultural and spiritual elements of your society”.

It is not by chance that the national hero of the predominantly Moslem Albanian population is George Kastrioti, known as Skenderbeu, a Catholic knight, defender of Christianity against the advancing armies of the Ottoman Empire in Europe. Today, the most revered person among the Albanians is the Catholic nun, a sister of charity, Mother Theresa of Calcutta. Even here, in New York City, on November 2, 1997, during a Solemn Mass in her honor, held at the Saint Patrick Cathedral, one of the main speakers was an Albanian Moslem Imam, praising a Catholic nun, to the surprise of several hundred worshippers looking on in disbelief.
A unique phenomenon in our troubled world! A splendid example of peaceful co-existence and religious tolerance. And, as Pope Francis put it: ”…do not forget that we are in the Balkans”, not far from Srebrenica, a tomb of Western civilization’s values.

Sami Repishti , Ph.D. (French:1977) The Graduate Center of C.U.N.Y. is a retired educator. He is the author of several books, mostly on Albanian subjects and human rights. More recently, he wrote an Essay : ”Jews in Albania- A Story of Survival” published in “The Holocaust: Documents and Essays”, Ed. R.L,Braham (Rosenthal Institute for Holocaust Studies: C.U.P, 2009).
Presently, he and his family live in Ridgefield, CT
Phone No. (203) 894.3727)

Shkruar nga Administrator   
AddThis Social Bookmark Button

AKTET, Revista Shkencore e Institutit Alb-Shkenca pranon dërgimin e dorëshkrimeve të punimeve të prezantuara gjatë Takimit IX Ndërkombëtar në Prishtinë. Dorëshkrimet duhet të
dërgohen nëpërmjet sistemit elektronik ALPA, në adresën, http://alpa.maliit.eu/journal/aktet/. Sistemi ALPA aktivizohet për pranimin e dorëshkrimeve në datën 3 nëntor. Afati i fundit për dërgimin e dorëshkrimeve është 15 dhjetori, 2014.

AKTET boton punime të prezantuara gjatë Takimit Vjetor të Instituti Alb-Shkenca (IASH). Kjo revistë boton vetëm punime origjinale që sjellin njohuri të reja dhe të rëndësishme për
avancimin e shkencës. Revista drejtohet prej Këshillit Botues, i cili përbëhet prej një kryeredaktori, një redaktori teknik dhe disa redaktorëve shkencorë përgjegjës për fusha të
veçanta të shkencës. Autorët që kanë prezantuar gjatë takimit vjetor të IASH mund t’i dërgojnë punimet e tyre për botim.

Dorëshkrimet duhet të paraqiten në gjuhën angleze. Dorëshkrimet ne shqip nuk do të pranohen, me përjashtim te punimeve ne fushën e Albanologjisë te cilat mund te dërgohen ne
shqip ose anglisht. Dërgimi i dorëshkrimit nënkupton që punimi i paraqitur në të nuk është botuar më parë (përveçse në formën e një përmbledhjeje, leksioni apo tezave akademike), nuk
është në shqyrtim për t’u botuar gjetkë dhe se botimi është aprovuar nga të gjithë autorët, si dhe autoritetet përgjegjëse ku hulumtimi është kryer. Autorëve do t’ju kërkohet që të
paraqesin, nëse ka ndonjë konflikt interesash, si dhe ndonjë burim financiar të veçantë të përdorur për kryerjen e kërkimit. Nëse dorëshkrimi pranohet për botim ai nuk mund të botohet
në të njëjtën formë diku tjetër pa marrë më parë leje me shkrim nga IASH.

Plagjiatura nuk lejohet dhe do t’u raportohet si autorit, ashtu edhe autoriteteve përkatëse. Konkluzionet duhet të justifikohen nga skema eksperimentale dhe të dhënat e paraqitura.
Informacioni duhet të jetë i detajuar në mënyre që të lejojë përsëritjen e punës nga shkencëtarë të tjerë të së njëjtës fushë. Autorët duhet t’i ruajnë të dhënat eksperimentale dhe
t’ia paraqesin Këshillit Botues, nëse u kërkohen. Shkrimi duhet të jetë i qartë, i kuptueshëm, konçiz dhe korrekt nga ana gramatikore. Autorët mbajnë përgjegjësi për anën shkencore dhe
formale të materialeve që paraqesin, si dhe për çdo korrespondencë me redaktorët.

Për më tepër lexoni shtojcën ...

Download this file (AKTET_Thirje_2014.pdf)AKTET_Thirje_2014.pdf208 Kb
Njoftim mbi organizimin e Konferencës Ndërkombëtare të Tokës Bujqësore "International Conference of Soil" PDF Shtyp Shpërndaje me e-post
Shkruar nga Administrator   
AddThis Social Bookmark Button

Të nderuar Kolegë,

Në kuadër të aktiviteteve për Vitin Ndërkombëtar të Tokës Bujqësore 2015,
Universiteti Bujqësor i Tiranës, Instituti Albshkenca kanë kënaqesinë t'Ju njoftojnë mbi organizimin e Konferencës Ndërkombetare të Tokës Bujqësore "International Conference of Soil", me temën bosht:
"Toka na mban gjallë: formohet ngadalë dhe humbet shpejt / Soil sustains life: too slow to form, too quick too lose"

Konferenca do të zhvillohet në datat 4-7 maj 2015, në mjediset e Universitetit Bujqësor të Tiranës.

Për informacione më të hollësishme mbi konferencën mund të vizitoni faqen e saj,
website: www.icos.org.al
@mail: soilconference@icos.org.al

Lutemi, shpërndajeni këtë informacion tek kolegët e interesuar.

Ju mirëpresim!
Komiteti Organizues ICO
Prof. Dr. Ardian MACI
Dean of the Faculty of Agriculture and Environment
Agricultural University of Tirana, Albania

Tel.: +355 47 200624
Fax: +355 47 200784
Mob: +355682020661

Last Updated on Monday, 03 November 2014 09:49
Fjalimi i Gentian Zyberit mbajtur në Prishtinë me datë 29 gjatë seancës plenare të Takimit të 9-të PDF Shtyp Shpërndaje me e-post
Shkruar nga Administrator   
AddThis Social Bookmark Button

Të nderuar të ftuar,

Të dashur miq dhe kolegë të Institutit Alb-Shkenca,

Është një kënaqësi që ndodhem sot para jush në cilësinë e Drejtorit të Përgjithshëm të Institutit Alb-Shkenca. Dëshiroj të falënderoj me këtë rast kolegët dhe miqtë për besimin e tyre dhe Nikon për fjalët e mira në adresën time.

Këtë prezantim para jush e kam ndarë në tre pjesë. Ju premtoj se nuk do zgjatem shumë, pasi disa prej këtyre çështjeve do të mbulohen në detaje nga kolegët e tjerë.

Një falënderim për Nikon
Së pari do të më lejoni të them disa fjalë për ideatorin dhe kryetarin e nderit të Institutit, Dr. Niko Qafoku. Pastaj dëshiroj t’ju njoh shkurtimisht me planet e Institutit për vitet në vijim dhe të flas në lidhje me disa nga zhvillimet në arsimin e lartë. Dhe në fund kam një mesazh personal për të gjithë kolegët të cilët merren me mësimdhënie dhe kërkim shkencor.

Niko, të falënderoj në emër të anëtarëve të Institutit dhe miqve e kolegëve të përbashkët për tre gjëra. Së pari për vizionin tënd për të hedhur themelet e Institutit dhe për të mbledhur rreth vetes një grup të përkushtuar personash që kanë bërë të mundur organizimin e këtyre aktiviteteve shkencore për vite me radhë. Instituti përmbush një nevojë të kërkuesve shqiptarë nga Shqipëria, Kosova dhe Maqedonia për të pasur një forum rreth të cilit të bashkohen, të ndajnë rezultatet e kërkimit të tyre shkencor, dhe të njihen, miqësohen dhe të bashkëpunojnë me njëri-tjetrin.

Së dyti, të lavdëroj për stilin tënd gjithëpërfshirës të drejtimit. Kështu, vendimet në Institut janë marrë vazhdimisht pas konsultimit të gjerë në administratën e Institutit me votat e shumicë së Bordit Drejtues. Besoj se ky është një shembull demokratik për t’u ndjekur nga institucione të edukimit, por edhe nga sektorë të tjerë të jetës publike të shoqërisë shqiptare.

Së treti, të falënderoj për punën e palodhur përgjatë këtyre viteve dhe kohën që ke dhënë me bujari për Institutin dhe nëpërmjet tij për të gjithë studiuesit shqiptarë të mbledhur rreth tij. Për të gjithë ata që bëjnë kërkim shkencor në një ambient tejet konkurrues si ai amerikan, në një institucion të mirënjohur të kërkimit shkencor botëror, koha është burimi më i çmueshëm. Atëherë kur ti mund të shkruaje një artikull tjetër apo mund të shkruaje një propozim tjetër për të marrë fonde për të shtyrë përpara karrierën tënde, apo të shpenzoje më shumë kohë me familjen, ti i ke dhënë Institutit kohën dhe energjinë tënde në vitet më të mira e në mënyrë vullnetare për më shumë se një dekadë.

Niko, kjo nuk është lamtumirë, sepse ti mbetesh një nga shtyllat e Institutit si kryetar nderi i tij, si memoria institucionale dhe si urë lidhëse mes diasporës intelektuale, studiuesve shqiptarë dhe strukturave përkatëse shtetërore në shërbim të zhvillimit të kërkimit shkencor shqiptar.

Shumë falemnderit për punën që ke bërë deri më tani dhe së bashku me kolegët e tjerë do të jetë një kënaqësi që të vazhdojmë të punojmë së bashku në kuadër të Institutit për shumë vite që vijnë.

Planet e Institutit dhe reformat në arsimin e lartë dhe kërkimin shkencor
Më lejoni tani të kaloj në planet e Institutit për vitet e ardhshme dhe të shpreh shkurtimisht disa mendime ne lidhje me zhvillimet në arsimin e lartë dhe kërkimin shkencor, në kuadër të temës bosht të takimit, shkenca si faktor i rëndësishëm i zhvillimit të qëndrueshëm shoqëror-ekonomik.

Vitin që vjen Instituti Alb-Shkenca do të organizojë Takimin e 10-të dhe do të festojë dhjetëvjetorin e vet të parë. Deri më tani Instituti ka funksionuar kryesisht si rrjet i kërkuesve shkencorë, duke pëmbushur njëkohësisht dy funksione: duke i dhënë mundësinë këtyre kërkuesve që të prezantojnë punimet e tyre shkencore dhe të njihen me kolegë që punojnë në të njëjtën fushë. Ky është një funksion i rëndësishëm, një integrim pa shumë zhurmë e bujë, por i vërtetë i hapësirës shkencore mbarëshqiptare, dhe diçka që Instituti do të vazhdojë ta kryejë edhe në të ardhmen. Kostot financiare për këtë shërbim ndaj shkencës dhe shoqërisë shqiptare kanë qenë minimale, kryesisht në sajë të dedikimit dhe të punës vullnetare dhe mijëra orëve të shpenzuara nda kolegët e këshillit drejtues dhe administratës së përgjithshme të Institutit!

Falënderoj gjithashtu edhe ministritë e arsimit të Kosovës, Shqipërisë dhe Maqedonisë dhe rektorët e universiteteve kryesorë në tre shtetet që na kanë përkrahur vazhdimisht në realizimin e këtyre takimeve, duke përfshirë dhe këtë aktivitet. Ne shpresojmë se ky bashkëpunim do të vijë në rritje si sasiore ashtu edhe cilësore.

Janë tre drejtime në të cilat Instituti do të mundohet të japë kontributin e vet, duke shfrytëzuar kapacitet e kufizuara financiare që ka në dispozicion. Së pari, në vitet që vijnë aktiviteti i Institutit do të zgjerohet në drejtim të trajnimit të studiuesve të rinj në metodat kërkimore dhe në publikimin e punës kërkimore në revista shkencore ndërkombëtare. Kjo do të jetë një pjesë e programit të Takimit, të cilën neve e kemi aplikuar më përpara, por që tanimë synojmë ta kthejmë në një pjesë standarde të programit të Takimit.

Së dyti, fusha tjetër në të cilën Instituti do të mundohet të kontribuojë në fushën e arsimit të lartë është mbështetja e përgatitjes së teksteve bazë mësimore për studentët në fusha të ndryshme të shkencës, sipas nëntë seksioneve shkencore të Institutit. Një numër i madh i teksteve mësimore universitare mbeten të pa-përditësuara me literaturën e fundit bashkëkohore dhe kjo është një nga sfidat e përmirësimit të arsimit të lartë shqiptar.

Së treti, një shqetësim i vënë në dukje shpeshherë janë edhe bibliotekat e varfra në materiale dhe mungesa e aksesit në databaza ndërkombëtare si në universitetet publike ashtu edhe në ato private. Ministritë e Arsimit dhe vetë universitetet duhet të marrin masa që kjo gjendje të ndryshohet. Kolegë të Institutit Alb-Shkenca mundet të ofrojnë ndihmesën e vet në transferimin e fondeve të librave nga vende dhe institucione të tjera, dhe të këshillojë në lidhje me databazat më të përshtatshme.

Këtë vit në Shqipëri është folur shumë për reformën në arsimin e lartë dhe kërkimin shkencor dhe ka dy komisione që punojnë në këtë drejtim, përkatësisht Komisioni për Reformën në Arsimin e Lartë dhe Kërkimin Shkencor (KALKSH) dhe Komisioni i Ekspertëve për Reformën në Sistemin e Shkencës (KRSH). Dy raporte janë përgatitur nga KAKLSH në prill dhe korrik 2014 dhe një nga KRSH në qershor 2014. IASH ka bërë komentet e veta në raportin e parë të prillit 2014 të KALKSH-së, të cilat edhe janë konsideruar në raportin përfundimtar të korrikut 2014.

Fjala reformë është një fjalë shumë e ngarkuar dhe nënkupton ndryshime të mëdha apo thelbësore në një sistem. Por sistemi i arsimit të lartë dhe kërkimit shkencor është i atillë që pranon ndryshime graduale dhe nuk reagon mirë ndaj ndryshimeve të mëdha apo radikale, sic e ka provuar edhe vetë historia e ndryshimeve që i janë bërë këtij sistemi në Shqipëri gjatë dy dhjetëvjecarëve të fundit. Në fakt, zhvillimet e fundit në Shqipëri nuk janë reformë, por thjesht zbatim i ligjit dhe kontroll cilësie ndaj institucioneve të arsimit të lartë, disa nga të cilët ishin kthyer në zyra shitje diplomash fiktive. Numri i institucioneve të arsimit të lartë në Shqipëri është një rekord për librin Guiness. Sa për ilustrim, Norvegjia, shteti ku punoj, me sipërfaqe 300 mijë kilometra katrore dhe pesë milion banorë ka tetë universitete, të gjitha publike. Shqipëria me sipërfaqe dhjetë herë më të vogël dhe tre milion banorë ka dymbëdhjetë universitete publike dhe shtatë private! Inflacioni është i qartë!

Masivizimi i pastudiuar i arsimit të lartë dhe mungesa e kontrollit të cilësisë ka shkaktuar një rënie të nivelit të arsimit të lartë. Në të njëjtën kohë, puna kryesore e stafit në universitetet tona është mësimdhënia. Përvec avancimit me tituj dhe përmbushjes së kritereve formale nuk ka asnjë incentiv tjetër për të bërë kërkim shkencor dhe në fakt as edhe kushte minimale për këtë qëllim. Ky është një problem i madh, efekti i të cilit do të ndihet sepse një pedagog që nuk ka mundësi dhe kohë të bëjë kërkim dhe të përditësohet me literaturën e fundit nuk do të transmetojë nivelin e duhur të njohurive tek studentët e vet.

Raporti i korrikut i KALKSH-së, ai përfundimtar, përmban disa ide mjaft të mira në lidhje me drejtimin e arsimit të lartë dhe kërkimit shkencor, të bazuara në një studim të hollësishëm të situatës së arsimit të lartë në Shqipëri që nga viti 1990 dhe trendet botërore.

Mesazhi personal
Së fundmi, dëshiroj të jap një mesazh personal për të gjithë kolegët këtu në këtë sallë në lidhje me funksionin tonë si bartës të dijes dhe misionit civilizues të shoqërisë sonë.

Neve na është besuar një mision fisnik, ai i edukimit të brezave të rinj me dijet e nevojshme shkencore dhe të punës për përmirësimin e kushteve sociale, ekonomike dhe kulturore të shoqërisë. Përvec dijeve solide shkencore ne duhet t’u mëkojmë studentëve tonë edhe etikën e punës dhe integritetin personal. E këto cilësi duhet t’i reflektojmë edhe vetë me punën dhe shembullin tonë.

Duke i uruar suksese në punën tuaj të gjithë juve dhe punime të mbara konferencave të vecanta shkencore që do të organizohen në dy ditët e ardhshme, ju falënderoj për interesin tuaj në punën e Institutit dhe ju ftoj t’i bashkoheni aktiviteteve dhe qëllimit tonë për përmirësimin e nivelit të arsimit të lartë dhe kërkimit shkencor në hapësirën shkencore shqiptare dhe bërjen e asaj pjesë të denjë të hapësirës shkencore europiane dhe botërore.

Ju faleminderit për vëmendjen.

Gentian Zyberi

Prishtinë, 29 gusht 2014

Last Updated on Friday, 19 September 2014 13:44